How do you feel?

Iedereen die een beetje into Star Trek is heeft alle films gezien en kan zich dus nog prima voor de geest halen hoe verbouwereerd Spock zat te kijken toen een computer hem vroeg hoe hij zich voelde. Als Vulcan had hij zichzelf aangeleerd om geen emoties te ervaren dus hij begreep de vraag niet en wist er geen antwoord op te geven.

Ik raak gefrustreerd omdat ik nergens meer aan toe kom. Ik heb er domweg de energie niet voor. Het stomme is dat ik niet eens echt moe ben, maar vooral gewoon geen energie heb. Hoe moe zijn voelt weet ik me eerlijk gezegd niet zo goed voor de geest te halen

alles is zwaar

Eigenlijk al sinds ik clean ben heb ik een chronisch gebrek aan energie. Al vrij snel was ik dat spuugzat en ging ik onwijs zitten pushen om toch dingen te doen. In de derde week na de detox zat ik tegen m’n behandelaar te klagen dat ik onderhand weer eens wat wilde gaan doen en het zat was om me zo nutteloos te voelen. Ze vertelde me doodleuk dat ik nog volop aan het detoxen was, dat dat onwijs veel energie kost en dat ik verder eigenlijk gewoon zo min mogelijk moest doen. Gefrustreerd ging ik weer naar huis en wekenlang mocht ik niks meer doen. Afwassen, een wasje draaien of misschien een boodschap doen. Dat was mijn dagelijkse limiet…

Inmiddels ben ik twee maanden verder en is lichamelijke proces van ontgiften echt wel achter de rug. Das fijn, want nu heb ik weer meer energie voor andere dingen. Jammer is dan wel weer dat sinds ik mezelf niet meer verdoof er alsmaar meer dingen loskomen en ik steeds meer begin te voelen.  Blijkt nu dat al die emoties verwerken minstens zo vermoeiend is als ontgiften en vaak zelfs vele malen zwaarder…

allemaal gevoelens en shit!

Voelen is iets waar ik nooit echt goed in ben geweest en wat ik lang actief uit de weg ben gegaan. Wat ik me echter nooit zo gerealiseerd heb is dat al dat verdoven er ook toe leidde dat ik lichamelijk niet zoveel meer voelde. In de jaren dat ik dagelijks blowde was ik bijvoorbeeld eigenlijk nooit meer echt moe. Niet dat ik ooit niet moe was trouwens,  het werd een soort langgerekte waas van energiegebrek.

En zo is er steeds meer wat ik merk in mijn lichaam. Allerhande gevoelens waarvan ik niet weet wat ik er mee moet en een hoop dingen die er al lang zaten maar die ik nooit door heb gehad. Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat ik erg veel hoofdpijn had en nodig een bril moest en merk ik nu hoe veel pijn mijn benen doen als ik een eind ga lopen. Ik ging met geblesseerde knieën naar de fysio om te ontdekken dat er van alles mankeert aan mijn houding en ik steunzolen en een hoop fysiotherapie nodig heb…

Dat ik al die jaren m’n emoties had weggestopt en dat nu allemaal nog moet gaan verwerken wist ik wel. Dat verbaasde me ook niks. Wat me wel verbaast in hoeveel er eigenlijk omgaat in je lichaam en op hoe veel manieren je emotie ook lichamelijk ervaart.

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s