Dag in, dag uit

Sinds vorige week doe ik mijn uiterste best om weer bewust met mijn verslaving om te gaan. Of eigenlijk, probeer ik weer om bewust niet te gebruiken. Niet gebruiken doe ik al ruim drie maanden maar ik merkte dat ik er eigenlijk bijna niet meer bewust mee bezig was.

elke dag

Iedere ochtend als ik wakker word neem ik me bewust voor om die dag niet gebruiken. Om er aan te wennen zeg ik het maar gewoon hardop tegen mezelf. De eerste dagen klonk, en voelde, dat vet raar maar ik begin er aan te wennen. Op dezelfde manier sta ik er ook iedere avond bij stil als ik ga slapen en benoem ik, ook weer hardop, dat het me gelukt is om die dag niet te gebruiken.

Er zo elke dag weer nadrukkelijk bij stilstaan is een aanpak die me al heel vaak is aanbevolen. Door behandelaren en door andere verslaafden. Mensen die, na een lange weg van herstel, hun leven weer hadden opgepakt en lustig doortimmerden aan hun wegen. Dat dat kan wist ik al, maar ik kon me er nog niet eerder echt een voorstelling van maken.

omdat het moet?

Enerzijds had ik toch ergens wel de hoop dat het mogelijk moest zijn om er soort van, overheen te groeien. Dat als je het maar lang genoeg volhield om zonder gebruik te leven dat je de gewoontes dan wel een keer zou afleren en er nog maar nauwelijks, of zelfs helemaal niet meer, aan zou denken. Ik begin in te zien dat dat niet zo reëel is.

Anderzijds vond ik het misschien toch ook gewoon nog veel te confronterend. De rest van m’n leven duurt nog lang, en dat zijn echt héél véél dagen. Blijkbaar ga ik er toch echt op elke van al die dagen nog even bij stil moeten staan. Moeten, klinkt het dan door in mijn hoofd. Er aan moeten blijven werken, elke dag weer. Dat voelt verschrikkelijk, maar juist dat stukje bewustzijn elke dag veranderd na verloop van tijd.

omdat ik het wil!

Na ongeveer een week oefenen merk ik al verschil. De eerste dagen vond ik het verschrikkelijk om mezelf hardop te moeten voornemen om niet te gebruiken. Het was veel prettiger om gewoon te doen alsof het hele concept niet meer bestond. Inmiddels merk ik dat ik het ook eigenlijk wel prima vind om te doen. Belangrijkste is dat ik het niet doe omdat het moet, maar juist omdat ik het wil.

En zo ook het stilstaan bij dat het voornemen gelukt is iedere avond. De eerste dagen vond ik het maar suf en dacht ik ja duh, natuurlijk heb ik niet gebruikt. Dat doe ik toch al lang niet meer? De afgelopen avonden realiseerde ik me echter dat ik er blij mee kon zijn en dat ik zelfs een pietsie trots kon wezen.

Door elke dag bewust stil te staan bij mijn plan om niet te gebruiken en er ook elke dag bij stil te staan dat dat gelukt is geef ik mezelf ook de ruimte om te erkennen dat het elke dag een uitdaging is. Ik moet er moeite voor doen en ik mag tevreden zijn als het gelukt is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s