Ik maak het uit!

Laatst keek ik een cabaretvoorstelling van Javier Guzman waarin hij verteld over de problemen die hij heeft gehad met en door zijn verslaving. Hij omschreef daarin alcohol als zijn grootste liefde. Met die gedachte in het achterhoofd, want ik vond het wel een erg treffende vergelijking, ben ik eens gaan schrijven. Ik schreef een brief aan de drugs.

Lieve Drugs,

Ik maak het uit.

Ja, ik weet dat je dat kut vind, maar ik ben het helemaal zat. Ik wil je niet meer zien of horen of voelen of ook maar ruiken. Ik wil niet meer aan je denken en niet meer in de verleiding komen. Ik heb het al zo vaak geprobeerd en je hebt me iedere keer toch weer weten te verleiden.

Iedere keer toch weer terug weten te lokken met mooie beloftes. “Nee, maar deze keer is het ècht anders hoor,” zei je dan. Ik geloofde je keer op keer. Je beloofde dat je me niet meer zo op m’n kop zou zitten, maar dat gebeurde telkens toch weer. Je beloofde dat je me niet meer zo zou beheersen, maar ik verloor toch telkens weer de controle. Je beloofde me… Je beloofde me alles. Rust, vrede, verlichting, verzachting. Je zei dat je alles beter zou maken en alle problemen weg zou nemen.

Je loog. Je wist me telkens weer af te leiden en bezig te houden, maar eigenlijk deed je het tegenovergestelde. Je eiste me volledig op en dwong me om iedereen links te laten liggen. Ik kon alleen nog maar met jou bezig zijn. Je wilde alles van me hebben. Ik verloor mezelf en wist op een gegeven moment niet eens meer wie ik was of waar ik nog mee bezig was. Ik was ook eigenlijk helemaal nergens meer mee bezig, want alles draaide toch om jou.

Maar toch… Lieve, verschrikkelijke Drugs, ik mis je zo verschrikkelijk. Je was zo heerlijk en zo veilig. Je was er voor me op de momenten dat ik het ècht niet meer wist. Je maakte dat het allemaal niet zoveel zeer deed en op díe momenten stelde je ook geen moeilijke vragen. “Kom maar lieverd,” zei je, “ik help je wel.” Gemene trut, je wist donders goed hoe ik daar op reageer. Je wist altijd precies waar mijn gevoelige plekken zaten en hoe je me moest bespelen.

Godverdomme Drugs, ik kan dit niet meer! Ik trek het niet meer. Je liefde is een illusie en ik geloof je niet meer. Daarom maak ik het uit. Omdat ik weet dat als we hier mee verder gaan ik het niet zal overleven.

Je zult, helaas, altijd een plekje in mijn hart houden, Drugs. Wat dat betreft heb je dan toch echt gewonnen. Ik zal je ook nog echt wel even missen hoor, we hebben immers ook wel echt heel veel lol beleefd samen. Maar ik moet verder. Zonder jou.

Dag Drugs.

Peter.


Het uitmaken met de drugs, want ja zo voelt het echt, is moeilijker dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Het voelt alsof ik de liefste, leukste, mooiste, lekkerste geliefde ooit moet dumpen. En ja ik wéét wel dat dat beter is, maar allejezus wat hebben we het fijn gehad samen. Die momenten mis ik verschrikkelijk.

Advertenties

One thought on “Ik maak het uit!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s