Het lukt me niet meer, help!

Al dagen wacht je in spanning. Het telefoontje zal een keer komen en je zult toch op moeten nemen. Wat nou als je niet uit je woorden komt? Of te stoned bent om een zinnig antwoord te geven? Wat nou als ze je niet willen helpen? Trouwens, wat als ze dat wél willen, hoe gaat het dan verder? Paniek!

Je aanmelden bij een instelling voor verslavingszorg doe je niet zomaar. Daarmee bedoel ik niet dat je het pas doet als je gebruik vrij ernstig uit de hand is gelopen, maar dat je het pas doet als je echt niet meer weet wat je anders zou moeten. Het is een afschuwelijke realiteit om te moeten accepteren dat je er echt niet zomaar vanaf gaat komen. Het is nog erger dan dat om te accepteren dat je het niet op eigen kracht kunt.

talloze pogingen

Lees verder Het lukt me niet meer, help!

Achter slot en grendel met de junkies?

Ik was er van overtuigd dat ik het niet zou overleven. Beide keren heb ik me er heen laten brengen omdat ik niet zeker wist of ik anders wel zou gaan. Het was alsof ik me moest gaan melden voor de doodstraf…

Twee keer heb ik er gezeten, de klinische detox bij Jellinek in Amsterdam. Het waren beide keren positieve ervaringen, laat ik dat voorop stellen, maar het is wel verschrikkelijk om er heen te moeten. De tweede keer was eigenlijk net zo eng als de eerste, zelfs al wist ik wat me te wachten stond. De eerste keer wist ik dat niet. Het was bepaald niet wat ik ervan verwacht had…

een gevangenis vol junkies?

Lees verder Achter slot en grendel met de junkies?

Ding-dong! Volgende halte: Zeist

Een paar stops in Utrecht, door naar Amsterdam, terug naar Utrecht, nog een keer naar Amsterdam, voor de zekerheid nog weer een korte tussenstop in Utrecht en nu door naar Zeist. Als ik een trein was zouden de reizigers zich onderhand afvragen op welk traject ze eigenlijk zitten. En klagen, want drie jaar vertraging is toch ook wat veel.

Alweer een jaar of drie geleden ging het roer om. Met mijn studie informatica wilde het al jaren niet meer vlotten en ik besloot dat het ook gewoon niet meer ging lukken. Daarbij, ik moest eigenlijk ook echt niet denken aan een carrière in de IT. Een andere richting in, dat moest ik. De keuze was ook eigenlijk al snel gemaakt; de timmermansopleiding. Hoe meer ik er over nadacht hoe meer het een logische keuze leek.

de droom viel in duigen

Lees verder Ding-dong! Volgende halte: Zeist

Naastenliefde #2; Een brief aan een verslaafde

Je hebt door dat het niet goed gaat, maar je zou niet weten wat je moet doen of zeggen. Je hebt al zoveel geprobeerd maar niets lijkt te helpen. Je bent niet de enige.

Als vriend of vriendin, ouder of familielid van een verslaafde voel je je vaak ontzettend machteloos. Wat kun je doen om zo iemand te helpen?  Het blijft verschrikkelijk moeilijk. Met de mensen om mij heen heb ik het hier natuurlijk al vaker over gehad, maar ook zelf heb ik mensen die verkeerde kant op zien gaan. Voor hen, en wellicht toch ook een beetje voor mezelf, schreef ik deze brief. Een brief aan een verslaafde.

Lieve vriend,

Lees verder Naastenliefde #2; Een brief aan een verslaafde

Wat een trek!

Het beeld staat nog op je netvlies gebrand. De barman met zijn hand op de glimmende tapkraan. Het kolkende bier. De perfecte schuimkraag. Het viltje op de bar. Een druppeltje condens glijdt naar beneden langs je glas als het voor je neergezet word.

Zo, dat was geen leuk stukje om te schrijven. Ergens diep van binnen begint er iets te broeien. Onrust en spanning. Iets grijpt me naar de keel en ik haal merkbaar moeilijk adem. Ik kan hem bijna proeven en hoewel ik met mijn volle verstand weet dat een biertje wel het laatste is wat ik nu zou willen begint iets in mij te er om te schreeuwen.

Trek hebben we allemaal wel eens. Je weet wel, dat onbestemde gevoel dat je zin hebt in iets lekkers. Meestal als je je verveelt, eigenlijk iets anders zou moeten doen of als je gestrest raakt. In de verslavingszorg word ook vaak over trek, of trekmomenten gesproken. Dat zijn immers momenten die erg moeilijk zijn en waar je mee om moet leren gaan. Momenten waarop je ècht met je verslaving in gevecht gaat. Maar wat is trek nou eigenlijk?

zin in gebruik

Lees verder Wat een trek!

Wat zal ik nu weer eens gaan doen…

Je bent al opgestaan en wezen hardlopen. Daarna uitgebreid gedoucht want je hebt toch alle tijd en vervolgens fris en fruitig aan het ontbijt. De katten verzorgd, koffie gezet en opgedronken. Tsja, en nu..?

Als je stopt met middelengebruik ga je ineens merken hoe ontzettend veel die verslaving nou eigenlijk kostte. Natuurlijk kost het je een hoop geld, drugs zijn niet goedkoop en je gaat er is rap tempo doorheen, maar wat je echt pas gaat merken als je weer nuchter bent is hoe veel tijd er eigenlijk in ging zitten.

eindeloos gedoe

Lees verder Wat zal ik nu weer eens gaan doen…

Hulp voor familie en vrienden

Niemand die te maken krijgt met verslaving komt daar ongeschonden vanaf. Natuurlijk is het voor de verslaafden zelf een lange weg naar herstel en een beter leven, maar ook voor de mensen om hen kan het verregaande gevolgen hebben.

Familie en vrienden van verslaafden worden vaak over het hoofd gezien. De moeilijkheden waar zij mee te maken krijgen blijven dan onbesproken. Het is verschrikkelijk om iemand die je dierbaar is af te zien glijden in een verslaving. Mensen voel zich vaak machteloos. Ze weten niet waar ze met die gevoelens terecht kunnen en hebben geen idee wat ze kunnen doen en hoe ze kunnen helpen.

er is hulp beschikbaar!

Lees verder Hulp voor familie en vrienden