Éventjes teveel

Ok, ik ben gefrustreerd. Of boos. Of verdrietig. Of zo. Eigenlijk weet ik het niet zo goed… Ik ben alles tegelijk geloof ik. Misschien ben ik wel gewoon bang? Of misschien… Rhaaaaargh!!! Mag ik alweer naar huis?!

Clean blijven gaat reuze goed. Ik leer zo langzamerhand beter aanvoelen wanneer er een trekmoment aan zit te komen en kan er keigoed mee omgaan. Als je hem al aan voelt komen kun je direct aan de slag en er tegen vechten is gewoon makkelijker als hij nog niet op een hoogtepunt zit. Wat minder goed gaat; de trekmomenten worden steeds frequenter…

maken dat het weg gaat

Lees verder Éventjes teveel

Advertenties

Hoe doe je dat?

Alweer bijna twee maanden, zo lang ben ik al clean. Van mensen in mijn omgeving krijg ik nog al eens vragen over hoe dat gaat. Toen ik iemand vertelde over de detox van twee weken was ze erg verbaast. “Da’s kort zeg!” Tsja, dat is inderdaad kort, maar het is ook niet je hele behandeling. Iemand anders zei “ja, dus je bent nog wel verslaafd maar je doet er niks meer mee.” Nou, ik dacht het niet, ik ben er elke dag mee bezig. Niet de hele dag natuurlijk, maar er zijn wel elke dag momenten.

Nuchter worden kun je nog wel redelijk eenvoudig uitleggen. Hoe een detox werkt is een simpel verhaal; Je gaat er heen, je stopt, je voelt je eerst kut en daarna beter. Nuchter blíjven is een heel ander verhaal. Als mensen me vragen hoe ik dat nu doe merk ik dat ik eigenlijk geen antwoord weet te geven. Er is nu eenmaal geen kort en bondig antwoord.

niet in de gelegenheid

Lees verder Hoe doe je dat?

Bang om te vallen

Het overviel me niet eens. Ik wist best dat het moeilijk zou worden. Of eigenlijk, nóg moeilijker, want het was de laatste paar dagen al aan het opbouwen. Spanning en angst, alsof ik geblinddoekt het diepe in moet duiken.

Vandaag ben ik opgenomen en na een lange, drukke dag zit ik even uit te hijgen in wat voor de komende vier maanden mijn kamer is. De posters hangen, de knuffels staan en eigenlijk is het best wel knus hier. Oh ja, en ik ga vijf dagen per week de hele dag door therapie volgen en da’s taai as fuck en ik ga me een paar mental breakdowns hebben joh. Tsja, dat dan weer wel… hee, maar leuke kamer.

Overvallen door reflexen

Lees verder Bang om te vallen

Het lukt me niet meer, help!

Al dagen wacht je in spanning. Het telefoontje zal een keer komen en je zult toch op moeten nemen. Wat nou als je niet uit je woorden komt? Of te stoned bent om een zinnig antwoord te geven? Wat nou als ze je niet willen helpen? Trouwens, wat als ze dat wél willen, hoe gaat het dan verder? Paniek!

Je aanmelden bij een instelling voor verslavingszorg doe je niet zomaar. Daarmee bedoel ik niet dat je het pas doet als je gebruik vrij ernstig uit de hand is gelopen, maar dat je het pas doet als je echt niet meer weet wat je anders zou moeten. Het is een afschuwelijke realiteit om te moeten accepteren dat je er echt niet zomaar vanaf gaat komen. Het is nog erger dan dat om te accepteren dat je het niet op eigen kracht kunt.

talloze pogingen

Lees verder Het lukt me niet meer, help!

Achter slot en grendel met de junkies?

Ik was er van overtuigd dat ik het niet zou overleven. Beide keren heb ik me er heen laten brengen omdat ik niet zeker wist of ik anders wel zou gaan. Het was alsof ik me moest gaan melden voor de doodstraf…

Twee keer heb ik er gezeten, de klinische detox bij Jellinek in Amsterdam. Het waren beide keren positieve ervaringen, laat ik dat voorop stellen, maar het is wel verschrikkelijk om er heen te moeten. De tweede keer was eigenlijk net zo eng als de eerste, zelfs al wist ik wat me te wachten stond. De eerste keer wist ik dat niet. Het was bepaald niet wat ik ervan verwacht had…

een gevangenis vol junkies?

Lees verder Achter slot en grendel met de junkies?

Ding-dong! Volgende halte: Zeist

Een paar stops in Utrecht, door naar Amsterdam, terug naar Utrecht, nog een keer naar Amsterdam, voor de zekerheid nog weer een korte tussenstop in Utrecht en nu door naar Zeist. Als ik een trein was zouden de reizigers zich onderhand afvragen op welk traject ze eigenlijk zitten. En klagen, want drie jaar vertraging is toch ook wat veel.

Alweer een jaar of drie geleden ging het roer om. Met mijn studie informatica wilde het al jaren niet meer vlotten en ik besloot dat het ook gewoon niet meer ging lukken. Daarbij, ik moest eigenlijk ook echt niet denken aan een carrière in de IT. Een andere richting in, dat moest ik. De keuze was ook eigenlijk al snel gemaakt; de timmermansopleiding. Hoe meer ik er over nadacht hoe meer het een logische keuze leek.

de droom viel in duigen

Lees verder Ding-dong! Volgende halte: Zeist

Hulp voor familie en vrienden

Niemand die te maken krijgt met verslaving komt daar ongeschonden vanaf. Natuurlijk is het voor de verslaafden zelf een lange weg naar herstel en een beter leven, maar ook voor de mensen om hen kan het verregaande gevolgen hebben.

Familie en vrienden van verslaafden worden vaak over het hoofd gezien. De moeilijkheden waar zij mee te maken krijgen blijven dan onbesproken. Het is verschrikkelijk om iemand die je dierbaar is af te zien glijden in een verslaving. Mensen voel zich vaak machteloos. Ze weten niet waar ze met die gevoelens terecht kunnen en hebben geen idee wat ze kunnen doen en hoe ze kunnen helpen.

er is hulp beschikbaar!

Lees verder Hulp voor familie en vrienden