Ik maak het uit!

Laatst keek ik een cabaretvoorstelling van Javier Guzman waarin hij verteld over de problemen die hij heeft gehad met en door zijn verslaving. Hij omschreef daarin alcohol als zijn grootste liefde. Met die gedachte in het achterhoofd, want ik vond het wel een erg treffende vergelijking, ben ik eens gaan schrijven. Ik schreef een brief aan de drugs.

Lieve Drugs,

Lees verder Ik maak het uit!

Drie maanden feest

Het is weer de zevende van de maand en dat betekend feest! Vandaag ben ik welgeteld drie maanden clean en dat voelt… ehm, een beetje onwerkelijk. Eigenlijk.

Het klinkt voor de hand liggend; drie maanden clean, tijd voor een feestje. Op zich is dat natuurlijk ook gewoon zo. Het is me nog al wat, ik mag er verdomde trots op zijn en das best iets om te vieren. Zo voelt het alleen niet, maar misschien dat dat ook een beetje aan mij ligt.

eindeloze strijd

Lees verder Drie maanden feest

How do you feel?

Iedereen die een beetje into Star Trek is heeft alle films gezien en kan zich dus nog prima voor de geest halen hoe verbouwereerd Spock zat te kijken toen een computer hem vroeg hoe hij zich voelde. Als Vulcan had hij zichzelf aangeleerd om geen emoties te ervaren dus hij begreep de vraag niet en wist er geen antwoord op te geven.

Ik raak gefrustreerd omdat ik nergens meer aan toe kom. Ik heb er domweg de energie niet voor. Het stomme is dat ik niet eens echt moe ben, maar vooral gewoon geen energie heb. Hoe moe zijn voelt weet ik me eerlijk gezegd niet zo goed voor de geest te halen

alles is zwaar

Lees verder How do you feel?

Eigen schuld, dikke bult!

Wekenlang heb ik lopen mokken en ben ik er boos om geweest. Het is toch potverdorie ook niet eerlijk hè. Ik heb al zoveel op m’n bordje en dan zit ik ook nog met zwakke knieën opgezadeld. Ik was wat enthousiast gaan hardlopen en heb ze overbelast…

Ik ging er mee naar de fysio en die vertelde me doodleuk dat het niet alleen aan mijn knieën ligt, maar dat mijn benen überhaupt schot en scheef staan en ik steunzolen nodig heb. Ja godsamme! dat kan er ook nog wel bij! Nóg meer mokken, veel boos zijn, en bij gebrek aan beter dan maar m’n ouders de schuld geven. Kan het mezelf moeilijk kwalijk nemen hoe ik gegroeid ben, toch?

alles en iedereen de schuld geven!

Lees verder Eigen schuld, dikke bult!

Hoe doe je dat?

Alweer bijna twee maanden, zo lang ben ik al clean. Van mensen in mijn omgeving krijg ik nog al eens vragen over hoe dat gaat. Toen ik iemand vertelde over de detox van twee weken was ze erg verbaast. “Da’s kort zeg!” Tsja, dat is inderdaad kort, maar het is ook niet je hele behandeling. Iemand anders zei “ja, dus je bent nog wel verslaafd maar je doet er niks meer mee.” Nou, ik dacht het niet, ik ben er elke dag mee bezig. Niet de hele dag natuurlijk, maar er zijn wel elke dag momenten.

Nuchter worden kun je nog wel redelijk eenvoudig uitleggen. Hoe een detox werkt is een simpel verhaal; Je gaat er heen, je stopt, je voelt je eerst kut en daarna beter. Nuchter blíjven is een heel ander verhaal. Als mensen me vragen hoe ik dat nu doe merk ik dat ik eigenlijk geen antwoord weet te geven. Er is nu eenmaal geen kort en bondig antwoord.

niet in de gelegenheid

Lees verder Hoe doe je dat?

52 is ook best leuk

Ik had er helemaal niet bij stilgestaan. Het was ook al wel weer even geleden dat ik had geteld en het is ook geen heel aantal weken, maar potdorie zeg, heb ik me daar even een mijlpaal gemist!

Tweeënvijftig dagen clean. Da’s niet niks zeg. Ok, het wat leuk geweest als ik er eergisteren aan had gedacht want vijftig is een mooi rond getal, maar ach, dit is twee beter zullen we maar zeggen dan…Wat ik er vooral mooi aan vind is dat het inmiddels al zoveel meer is dan mijn oude record.

records verbreken

Lees verder 52 is ook best leuk

Bang om te vallen

Het overviel me niet eens. Ik wist best dat het moeilijk zou worden. Of eigenlijk, nóg moeilijker, want het was de laatste paar dagen al aan het opbouwen. Spanning en angst, alsof ik geblinddoekt het diepe in moet duiken.

Vandaag ben ik opgenomen en na een lange, drukke dag zit ik even uit te hijgen in wat voor de komende vier maanden mijn kamer is. De posters hangen, de knuffels staan en eigenlijk is het best wel knus hier. Oh ja, en ik ga vijf dagen per week de hele dag door therapie volgen en da’s taai as fuck en ik ga me een paar mental breakdowns hebben joh. Tsja, dat dan weer wel… hee, maar leuke kamer.

Overvallen door reflexen

Lees verder Bang om te vallen

Ding-dong! Volgende halte: Zeist

Een paar stops in Utrecht, door naar Amsterdam, terug naar Utrecht, nog een keer naar Amsterdam, voor de zekerheid nog weer een korte tussenstop in Utrecht en nu door naar Zeist. Als ik een trein was zouden de reizigers zich onderhand afvragen op welk traject ze eigenlijk zitten. En klagen, want drie jaar vertraging is toch ook wat veel.

Alweer een jaar of drie geleden ging het roer om. Met mijn studie informatica wilde het al jaren niet meer vlotten en ik besloot dat het ook gewoon niet meer ging lukken. Daarbij, ik moest eigenlijk ook echt niet denken aan een carrière in de IT. Een andere richting in, dat moest ik. De keuze was ook eigenlijk al snel gemaakt; de timmermansopleiding. Hoe meer ik er over nadacht hoe meer het een logische keuze leek.

de droom viel in duigen

Lees verder Ding-dong! Volgende halte: Zeist

Naastenliefde #1; Een verloren vriend?

Leven met verslaving is ontzettend moeilijk. Natuurlijk voor de verslaafden zelf, maar wat vaak vergeten wordt is dat geldt voor de mensen er omheen. Zij zitten zelf niet zo in de problemen, maar worden er evengoed mee geconfronteerd.

Een oproep op facebook naar de verhalen van naasten en vrijwel direct begonnen de reacties binnen te rollen. Het blijkt maar weer eens hoe veel mensen er zijn die verslaving in hun omgeving hebben meegemaakt en hoe graag ook die mensen hun verhaal kwijt willen. Zo’n beetje iedere grote instelling voor verslavingszorg bied programma’s aan voor vrienden en familie maar hier wordt vaak maar mondjesmaat gebruik van gemaakt. Ook voor naasten geldt: je ervaringen delen met lotgenoten helpt bij het verwerken. Heb jij iemand die verslaafd is in je familie of vriendenkring? Ook voor jou is er hulp!

Het eerste verhaal wat ik mag delen is meteen ook een persoonlijke, het is geschreven door een van mijn beste vrienden en gaat dus over mij.

waar maken we ons druk over?

Lees verder Naastenliefde #1; Een verloren vriend?

Mijn Verslaving

Lang geleden, zo rond 2005/2006, begon er ergens al wat te knagen. Sinds ik was begonnen met studeren was ik ook begonnen met blowen. Drinken deed ik al langer, maar wie zou ooit vermoeden dat dat een probleem zou kunnen vormen? We woonden in Brabant en in de lokale altokroeg had ik geleerd hoe mensen met alcohol omgaan. Zuipen is gezellig, het hoort er bij, en als je niet mee doet ben je gewoon maar een beetje een sufkut. Lekker simpel.

Maar dat blowen, dat was andere koek. Dat deed niet iedereen, en eigenlijk moest dat toch een beetje stiekem. Bij de kroeg mocht het niet voor de deur dus tijdens het stappen waren we toch genoodzaakt om met de stoners een eindje het industrieterrein op te lopen en een beschut plekje te vinden. Maar goed, dat maakte het natuurlijk ook wel weer spannend en het wat sowieso ontzettend leuk. Altijd lachen, gieren, brullen geblazen. We waren ons van geen kwaad bewust.

het was maar blowen

Lees verder Mijn Verslaving